Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Naoorlogse woningbouwpolitiek

H.G. van Beusekom is een specialist op het gebied van de volkshuisvesting en schrijft vanuit deze expertise ook veel over ouderenhuisvesting. Eén van zijn publicaties is een artikel in het ‘Tijdschrift voor Maatschappelijk Werk’ uit 1948. Hij beschrijft hierin het actuele vraagstuk en de mogelijkheden van de huisvesting van bejaarden. Hij bespreekt de voordelen van het bouwen van nieuwe ouderenhuisvesting, zoals een aanzienlijke ontlasting van de gewone woningmarkt. Een nadeel van het bouwen van ouderenhuisvesting is echter de beperking van het bouwvolume. Hierdoor ontstaat de neiging om een tehuis te bouwen met gemeenschappelijk woon- en slaapzalen, in plaats van zelfstandige kamers. Het beperkte bouwvolume heeft te maken met de naoorlogse woningbouwpolitiek, waarin rijksoverheid de maximale omvang van de sociale woningbouw had beperkt. Daarom waren de mogelijkheden om kwalitatief goede tehuizen voor ouden van dagen te realiseren in de sociale huursector zeer beperkt.